Πνιγμός |Αυτό είναι το πιο σημαντικό για να μειωθούν οι θάνατοι!

0

Η λήψη προληπτικών μέτρων είναι το πρώτο βήμα στην προσπάθεια να μειωθούν η θνητότητα και η νοσηρότητα από πνιγμό, μια συχνότατη αιτία θανάτου για πολλά παιδιά και νέους στην Ελλάδα και τον κόσμο

Ο πνιγμός αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου και νοσηρότητας παγκοσμίως. Περίπου 1.000.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από πνιγμό κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος πεθαίνει από πνιγμό κάθε 30 δευτερόλεπτα στον πλανήτη.

Το 2002 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναθεώρησε τον ορισμό του πνιγμού και έκτοτε πνιγμός θεωρείται «η διαδικασία αναπνευστικής διαταραχής έπειτα από βύθιση ή εμβάπτιση σε κάποιο υγρό». Το αποτέλεσμα του πνιγμού μπορεί να είναι ο «θάνατος», η «νοσηρότητα», η «μη νοσηρότητα». Παλαιότεροι όροι όπως «ξηρός», «υγρός», «δευτεροπαθής», «παρ’ ολίγον» ή «σιωπηλός» πνιγμός έχουν πλέον εγκαταλειφθεί.

Επιδημιολογικά δεδομένα

Δυστυχώς, η χώρα μας κατέχει το αρνητικό ρεκόρ στην Ευρώπη, σε θύματα πνιγμού. Σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ περισσότεροι από 400 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο από πνιγμό στην Ελλάδα, με αναλογία ανδρών/γυναικών 3:1. Από αυτούς οι 10 είναι παιδιά ή έφηβοι. Μέσα σε 33 χρόνια, από το 1980 έως το 2013 στη χώρα μας καταγράφηκαν 10.927 θάνατοι λουομένων από πνιγμό στη θάλασσα. Είναι εντυπωσιακό ότι τα περισσότερα θύματα πνίγονται σε απόσταση μικρότερη των 10 μέτρων από την ακτή, ενώ οι πιο επικίνδυνες ώρες φαίνεται να είναι οι μεσημεριανές. Η ηλικιακή ομάδα με τη μεγαλύτερη θνητότητα είναι άνδρες 20-24 ετών.

Ο πνιγμός αποτελεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τη συχνότερη αιτία θανάτου οφειλόμενου σε ατύχημα στην ηλικιακή ομάδα 0-4 ετών και την τρίτη σε σειρά συχνότερη αιτία θανάτου από ακούσιο τραυματισμό σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 5-19 ετών. Μόνο το 2017 σημειώθηκαν περίπου 1000 θάνατοι παιδιών από πνιγμό.

Η επίπτωση του πνιγμού διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, το φύλο αλλά και τη φυλή. Τα νήπια και οι άρρενες έφηβοι αποτελούν την ομάδα υψηλότερου κινδύνου, ενώ η επίπτωση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη στην αφροαμερικανική φυλή. Ο πνιγμός στη βρεφική ηλικία συμβαίνει συνηθέστερα στην μπανιέρα, ενώ η πλειοψηφία των παιδιών προσχολικής ηλικίας πνίγεται σε πισίνα. Αντιθέτως, τα ¾ των πνιγμών των εφήβων λαμβάνουν χώρα σε φυσικό νερό. Ο αυξημένος κίνδυνος πνιγμού για αυτή την ηλικιακή ομάδα φαίνεται να οφείλεται στη ροπή που έχουν οι έφηβοι προς επικίνδυνες συμπεριφορές, στην υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους και, αντίστοιχα, στην υποεκτίμηση των κινδύνων, καθώς και στη χρήση ουσιών. Στις ΗΠΑ η χρήση αλκοόλ φαίνεται να είναι ο σημαντικότερος αιτιολογικός παράγοντας για το 30-70% των πνιγμών σε εφήβους και ενήλικες.

Ο πνιγμός αποτελεί επίσης σοβαρό αίτιο νοσηρότητας στην παιδική ηλικία. Το 2017 στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι 8.700 παιδιά ηλικίας μικρότερης των 20 ετών προσκομίστηκαν στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών λόγω επεισοδίου πνιγμού, από τα οποία το 25% χρειάστηκαν νοσηλεία. Αν και τα περισσότερα θύματα πνιγμού αναρρώνουν πλήρως, ένα ποσοστό εξ αυτών θα παρουσιάσουν μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα.

Παιδιά με υποκείμενο νόσημα

Παιδιά με υποκείμενο νευρολογικό ή καρδιολογικό νόσημα ενδέχεται να κινδυνεύουν σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Ο πνιγμός αποτελεί τη συνηθέστερη αιτία θανάτου από ακούσιο τραυματισμό για παιδιά με επιληψία. Ο σχετικός κίνδυνος πνιγμού παιδιατρικών ασθενών με επιληψία είναι περίπου 7,5-10 φορές υψηλότερος σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό και διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, τη σοβαρότητα, τη δυνατότητα ελέγχου της νόσου και, φυσικά, την αποτελεσματικότητα της επίβλεψης των ασθενών αυτών. Γονείς ή φροντιστές παιδιών με επιληψία πρέπει να τα επιβλέπουν συνεχώς στη θάλασσα ή στην πισίνα, αλλά και στη μπανιέρα. Παιδιά με μη ικανοποιητικό έλεγχο των επεισοδίων τους θα πρέπει να συμβουλεύονται τον νευρολόγο τους πριν από οποιαδήποτε απόπειρα κολύμβησης. Ομάδα υψηλού κινδύνου για πνιγμό αποτελούν επίσης τα παιδιά με αναπτυξιακές διαταραχές, ιδιαίτερα αυτά που είναι μικρότερα των 15 ετών. Τέλος, ασθενείς με ιστορικό αρρυθμιών όπως σύνδρομο μακρού QT, σύνδρομο Brugada και κατεχολαμινεργική πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο, καθώς η έντονη προσπάθεια κατά την κολύμβηση μπορεί να αποτελέσει εκλυτικό παράγοντα αρρυθμιών.

Μαθήματα κολύμβησης

Όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, πρέπει να ξέρουμε να κολυμπάμε και τα μαθήματα κολύμβησης, που είναι πλέον ευρέως διαδεδομένα και προσιτά σχεδόν σε όλους, βοηθούν πολύ προς την κατεύθυνση αυτή. Εκτός όμως από σωστή κολύμβηση, θα πρέπει όλοι να γνωρίζουμε πώς να αποφύγουμε πιθανό πνιγμό και πώς να επιβιώσουμε από πιθανό πνιγμό. Δηλαδή να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τους πιθανούς κινδύνους, να φοράμε σωστά το σωσίβιό μας όταν χρειάζεται, να αναγνωρίζουμε πότε ένας κολυμβητής βρίσκεται σε κίνδυνο, με ποιον τρόπο να τον βοηθήσουμε και ιδανικά να γνωρίζουμε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση.

Τα μαθήματα κολύμβησης φαίνεται να βοηθούν αποτελεσματικά στην πρόληψη του πνιγμού σε παιδιά ηλικίας άνω του ενός έτους. Αντιθέτως τα βρέφη δεν είναι αναπτυξιακά ώριμα ώστε να έχουν τις δεξιότητες και να εκτελέσουν τις σύνθετες κινήσεις που απαιτούνται στην κολύμβηση. Μπορεί τα προγράμματα που απευθύνονται σε βρέφη να είναι πολύ ψυχαγωγικά και να εξοικειώνουν το βρέφος με το υγρό στοιχείο και την κολύμβηση, όμως δεν φαίνεται να είναι ευεργετικά όσον αφορά την πρόληψη του πνιγμού.

 

 

Διαβάστε περισσότερα εδώ: ygeiamou.gr


Share.

Leave A Reply