Σταματήστε να λέτε διαρκώς στα κοριτσάκια “πόσο όμορφα είναι”!

Αν μιλάμε τακτικά στα παιδιά μας για την καλοσύνη, τους υποδηλώνουμε ότι η καλοσύνη έχει σημασία. Αν συχνά συγχαίρουμε τα παιδιά όταν μοιράζονται τα παιχνίδια ή το φαγητό τους, αυτό αποδεικνύει πόσο αξιολογούμε την γενναιοδωρία τους.

Και όταν λέμε συνεχώς σε μικρά κορίτσια “πόσο όμορφα είναι”, τους επικοινωνούμε ότι το “φαίνεσθαι” είναι σημαντικό. Και αυτό αποκτάει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα για τα κορίτσια και τα “όπλα” τους στην εφηβεία και αργότερα, απέναντι στις πιέσεις της κοινωνίας για τα πρότυπα ομορφιάς. Όταν σχολιάζουμε το “πόσο γλυκό” είναι ένα κοριτσάκι πιο συχνά από οτιδήποτε άλλο για αυτήν, τότε του δίνουμε να καταλάβει η εμφάνισή της σημαίνει κάτι περισσότερο από τις άλλες ιδιότητες της, ως άτομο.

Η εμμονή των κοριτσιών με την εμφάνισή τους ξεκινάει από τα μηνύματα που λαμβάνουν από πολύ μικρή ηλικία

Αυτή η εστίαση στην εμφάνιση των κοριτσιών ξεκινά πολύ μικρότερη ηλικία από ό,τι ίσως φαντάζεστε. Σε μια μελέτη, ερευνητές έκαναν ερωτήσεις σε νέους γονείς, μόλις 24 ώρες μετά τη γέννηση του παιδιού τους. Αν και τα αρσενικά και θηλυκά βρέφη στην μελέτη δεν διέφεραν από άποψη μεγέθους ή βαθμολογίας Apgar (μια βασική περίληψη της υγείας ενός νεογέννητου βρέφους), οι γονείς ήταν πιο πιθανό να περιγράψουν τα νεογέννητα κοριτσάκια τους με ορολογία που σχετίζεται με την εμφάνιση, όπως “όμορφο” και “χαριτωμένο”. Μια πιο πρόσφατη αναθεώρηση αυτής της μελέτης διαπίστωσε ότι οι γονείς αξιολογούν τα νεογέννητα κορίτσια ως “λεπτότερα”, “λιγότερο δυνατά” και “πιο ευαίσθητα”, παρά το γεγονός ότι αγόρια και κορίτσια δεν διέφεραν ως βρέφη σε μέγεθος, ή δύναμη.

Προκαταλήψεις

Η εστίαση στον τρόπο με τον οποίο τα κορίτσια “φαίνονται” δεν επικοινωνεί μόνο το ότι αξιολογούμε την εξωτερική τους εμφάνιση περισσότερο σε σχέση με άλλες τους ιδιότητες ως άτομα. Μπορεί επίσης να μας οδηγήσει να βλέπουμε τα κορίτσια ως λιγότερο σωματικά ικανά από τα αγόρια. Τα κοριτσάκια και τα αγοράκια, ως βρέφη, δεν διαφέρουν στις κινητικές τους ικανότητες. Ωστόσο, όταν οι ερευνητές ρώτησαν μητέρες βρεφών ηλικίας 11 μηνών να εκτιμήσουν πόσο καλά θα τα κατάφερναν τα μωρά τους σε έναν “διαγωνισμό μπουσουλήματος”, οι μητέρες συστηματικά υποτίμησαν τις κόρες τους. Επίσης, οι μητέρες των αγοριών σκέφτηκαν ότι τα μικρά τους θα ήταν καλύτερα από τα κορίτσια. Οι μητέρες αντιλαμβανόταν επίσης ότι τα αγοράκια είναι “πιο γενναία”, προβλέποντας ότι θα ακολουθήσουν πιο ριψοκίνδυνες διαδρομές στον “αγώνα μπουσουλήματος”. Στην πραγματικότητα, τα βρέφη αγόρι και κορίτσια επέδειξαν φυσικά ίσες ικανότητες στον… διαγωνισμό.

Μπορείτε να επιβεβαιώσετε αυτά τα στερεότυπα ακόμα και στις ευχετήριες κάρτες που έχουν σχεδιαστεί για να συγχαρούν τους νέους γονείς για τα μωρά τους. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι κάρτες που απευθύνονταν στους γονείς αγοριών είχαν περισσότερες εικόνες “σωματικής δραστηριότητας”, ενώ οι κάρτες που απευθύνονταν σε γονείς κοριτσιών περιελάμβαναν περισσότερα διακοσμητικά στοιχεία, όπως δαντέλες και κορδέλες.

Το τι κάνουμε ΜΕΤΡΑΕΙ κάθε στιγμή

Όταν συναντάμε ένα μικρό κορίτσι, το να σχολιάσουμε την εμφάνισή του μπορεί να μας έρχεται σχεδόν σαν αυτοματοποιημένη αντίδραση. Οι περισσότεροι από εμάς το κάνουν χωρίς σκέψη. Αλλά με λίγη εξάσκηση μπορούμε να στείλουμε ένα διαφορετικό μήνυμα στα κοριτσάκια. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις συνομιλίες μας για να δείξουμε ότι τα εκτιμούμε για ποιότητες που δεν έχουν καμία σχέση με το πώς φαίνονται. Την επόμενη φορά που θα μπείτε στον πειρασμό να πείτε σε ένα κοριτσάκι “πόσο όμορφο είναι”, σκεφτείτε όλες τις άλλες ιδιότητες που την ξεχωρίζουν.

Συνέχεια άρθρου εδώ

Πηγή: iatropedia.gr