Δημήτρης Μητροπάνος: Ο άνθρωπος που έκανε το λαϊκό τραγούδι να πονάει αληθινά

Μία ημέρα σαν σήμερα, στις 17 Απριλίου 2012, έφυγε ο σπουδαίος ερμηνευτής που σφράγισε το λαϊκό τραγούδι με αυθεντικότητα και πάθος

Μία ημέρα σαν σήμερα, στις 17 Απριλίου 2012, έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Μητροπάνος. Και μαζί του, ένα κομμάτι από την πιο αληθινή ψυχή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

Υπάρχουν φωνές που ξεχωρίζεις. Και υπάρχουν φωνές που δεν ξεχνάς ποτέ.

Ο Μητροπάνος ανήκε στη δεύτερη κατηγορία.

Δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ερμηνευτής. Ήταν από εκείνους τους καλλιτέχνες που δεν τραγουδούν ένα τραγούδι — το κάνουν δικό τους. Το γεμίζουν με τέτοιο συναίσθημα, που μοιάζει αδύνατο να το αγγίξει ξανά κάποιος άλλος με τον ίδιο τρόπο.

Ίσως γι’ αυτό και οι νεότεροι τραγουδιστές αποφεύγουν να ερμηνεύσουν τα τραγούδια του. Όχι επειδή δεν τα αγαπούν. Αλλά επειδή γνωρίζουν πως η σύγκριση μαζί του είναι, σχεδόν πάντα, άνιση.

Η φωνή του δεν είχε επιτήδευση. Δεν είχε υπερβολή. Είχε βάθος, καθαρότητα και μια σπάνια ειλικρίνεια που δύσκολα συναντάς.

Και αυτή η ειλικρίνεια ήταν που τον έκανε να ξεχωρίζει.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνο το ζεϊμπέκικο στη βροχή στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού; Ή την ερμηνεία του στο «Αλίμονο σε αυτούς που δεν αγάπησαν», που μέχρι σήμερα παραμένει ασύγκριτη;

Ο Μητροπάνος δεν ήταν τραγουδιστής της εικόνας. Ήταν τραγουδιστής της ουσίας.

Στην πορεία του συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς και έχτισε ένα ρεπερτόριο που δεν ακολούθησε τη μόδα — την ξεπέρασε. Από τα πρώτα του βήματα μέχρι το τέλος, παρέμεινε σταθερός σε κάτι σπάνιο: την αυθεντικότητα.

Τον Σεπτέμβριο του 2009, γιόρτασε 40 χρόνια πορείας με μια σπουδαία συναυλία στο Ηρώδειο. Δύο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2011, κυκλοφόρησε το τελευταίο του άλμπουμ, «Εδώ είμαστε» — ένας τίτλος που σήμερα ακούγεται σχεδόν συμβολικός.

Στις 17 Απριλίου 2012, ο κύκλος έκλεισε. Όχι όμως και η παρουσία του.

Γιατί κάποιοι καλλιτέχνες δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Παραμένουν εκεί — σε ένα τραγούδι που θα παίξει ξαφνικά, σε μια στιγμή που θα σε βρει απροετοίμαστο, σε μια φράση που θα πονέσει λίγο παραπάνω.

«Τι να φοβηθώ; Χορτάτος είμαι. Στη ζωή μου και καλά πέρασα και άσχημα πέρασα. Και “πέρα” πήγα και γύρισα. Δεν μετανιώνω για τίποτα».

Ο Δημήτρης Μητροπάνος δεν τραγούδησε απλώς τη ζωή. Την έζησε. Και την έκανε τραγούδι — όπως λίγοι.