Τι παραγγέλνει ο μερακλής άντρας όταν έχει Τσάμπιονς Λιγκ;

Είμαστε ό,τι τρώμε, λέει μια παλιά παροιμία φίλοι μου. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί δεν υπάρχει κανείς στην Ανταρκτική: δεν έχει τίποτα να φας, οπότε αυτοί που ήταν εκεί…
έτρωγαν τίποτα, μέχρι που έγιναν και οι ίδιοι τίποτα. Αιτία-αποτέλεσμα. Τόσο απλά.

Πρώτα απ’ όλα, παραγγέλνεις. Όχι επειδή προωθούμε την πιτσαρία Πίτσες Μπλε (υπαρκτό όνομα, αλλά για κάποιον λόγο έκλεισε), αλλά επειδή εκείνες τις δύο ώρες δε μπορείς να βάλεις ούτε αυγό να βράσει, ούτε φυσικά κάποια σύντροφο ενδεχομένως να φτιάξει κάτι για εσένα και τους άλλους νταγλαράδες.

Εκτός αν γουστάρεις ζοριλίκια, γκρίνιες, βρισίδια, και είναι κάτι σαν προκαταρκτικό role play για εσάς. Αλλά τι;

1) Πίτσα

Υπερ: Ounce to ounce που λέμε, έχει το λιγότερο κρέας, λίπος, και τριγλυκερίδια από τα υπόλοιπα. Κάποιοι θα το λόγιζαν στα «kατά» της πίτσας αλλά είναι αυτό ακριβώς που σου επιτρέπει να την τρως για αρκετή ώρα (και φυσικά στο τέλος πάλι να σκάσεις από το φαγητό). Σου γεμίζει την ώρα, συνοδεύει τον αγώνα, ενώ σουβλάκι και μπέργκερ τέμνουν σαφώς τον αγώνα σε πριν και μετά.

Κατά: Η ίδια η κατασκευή της, η διαμερισματοποίηση (λατρεύω αυτήν την λέξη!) που είναι τόσο πρακτική για να την τρως εύκολα χωρίς να αποσπάσαι από τον αγώνα, είναι και η αχίλλειος πτέρνα της (έχω φάει Αχίλλειο πτέρνα, δεν είναι ωραία). Γιατί δίνει δικαιώματα. Γιατί ποτέ δεν έχω δει -εγώ τουλάχιστον- παρέα να παίρνει μια πίτσα για τον καθένα και να μένει έτσι. Πάντα κάποιος θα περάσει τα σύνορα, θα υπερβεί τα εσκαμμένα (δεύτερο κείμενο στο menshouse και έχω ήδη πει τις αγαπημένες μου λέξεις!) και θα δημιουργηθεί θερμό επεισόδιο.

Υπερ-ατού: Έχει χιλιοειπωθεί. Το επόμενο πρωινό σε περιμένει δροσερή-δροσερή απ’ το ψυγείο για να καλωσορίσει τη μέρα σου.

Extra bonus: Τα ηλίθια λογοπαίγνια που μπορείς να κάνεις αλλάζοντας το γιώτα της πίτσας με όμικρον-ύψιλον. Απ’ το να καλωσορίσεις τον ντελιβερά «που ‘σαι πιτσαρά μου!» μέχρι το «φάγαμε μεγάλη…πίτσα».

Συνέχεια άρθρου εδώ

Πηγή: newsup.gr