Η ευτυχία είναι στιγμές. Κυνήγα τη, μην τη φοβάσαι…

Φαινομενικά ίδιοι άνθρωποι και καταστάσεις. Πλέον δεν ξέρω τίποτα, νομίζω. Όσο πιο πολλά βλέπεις, τόσο πιο λίγα καταλαβαίνεις. Η αλήθεια. Αχ αυτή η αλήθεια… Θάνατος και ανάσταση μαζί!

Τα πάντα θέλουν ισορροπία. Πώς όμως μπορούμε να βρούμε τις ισορροπίες μας μέσα σε ένα ανισόρροπο περιβάλλον; Όποιος βρει αυτό τον μαγικό τρόπο να ισορροπεί τα πράγματα, έρχεται ένα βήμα πιο κοντά και στην ευτυχία.

Η ισορροπία δεν συνοδεύεται, όμως, πάντα από ηρεμία. Θέλει κόπους, θυσίες και πάλη με τον εαυτό σου. Να βρεις ποιος είσαι. Να αποδεχτείς ότι τίποτα δεν μένει σταθερό και πως η μαγεία της ζωής βρίσκεται μέσα σε αυτή τη διαρκή και ατέρμονη εναλλαγή.

Το μεγαλύτερο λάθος είναι να βάζεις σε κουτάκια το καθετί. Κάποτε είχα ακούσει κάτι για θεωρία του «χάους». Πώς δηλαδή το σύμπαν λέγεται ότι δεν έχει κανόνες στη δημιουργία του; Αν ισχύει κάτι τέτοιο, όλα είναι πιθανά λοιπόν!

Το σημαντικότερο είναι να συνειδητοποιήσουμε πως η ευτυχία είναι στιγμές και όχι κατάσταση. Να την κυνηγάς και να μην τη φοβάσαι. Έτσι μόνο αξίζει να ζεις. Όταν δεν σκεφτείς και πολύ τι σε κάνει ευτυχισμένο, είναι αυτό ακριβώς που σε κάνει εν τέλει ευτυχισμένο.

Και ο έρωτας; Είναι μια δύναμη τόσο δυνατή. Ο έρωτας, όμως, δεν είναι δίκαιο παιχνίδι. Είναι πειραγμένο ζάρι και πάντοτε τουλάχιστον ο ένας από τους δύο θα πληγωθεί.

Αυτό το « Εεεε ξέχνα τον/την!»… Δεν είναι παιχνίδι τα συναισθήματα, ούτε κούκλες οι άνθρωποι… Ίσως κάποιοι καλύπτουν την ανασφάλειά τους έτσι. Εγώ, όμως, δεν είμαι έτσι. Δείχνω ανοιχτά τα χαρτιά μου. Έχω πληγωθεί τόσο… Δεν με νοιάζει! Αν βάλω μάσκα μπροστά στο πιο ωραίο συναίσθημα, θα χάσω τον εαυτό μου.

Εξάλλου ένα είναι το συμπέρασμά μου…

Καλύτερα να μετανιώνεις για ό, τι έκανες, παρά για ό, τι δεν έκανες.

Γράφει η Tzina S.

Πηγή: www.anapnoes.gr