Με Σταθ-ερή ματιά | 7-9-2016 Η φύση επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος!

Τα πρώτα εφιαλτικά εικοσιτετράωρα πέρασαν, και η Καλαμάτα ακόμα μαζεύει τα κομμάτια της και μετράει τις πληγές της. Πληγές που σαν ηφαίστεια ανενεργά περίμεναν αυτό το ερέθισμα της φύσης για να ενεργοποιηθούν και πάλι και να παρασύρουν στην λάβα από νερό και λάσπη ολόκληρη την πόλη. Τριάντα χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό τον Σεπτέμβριο του 1986 και η φύση επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος. Αυτή τη φορά, φεύγοντας, πήρε μαζί της 3 ζωές, και έκανε ανυπολόγιστες ζημιές σε ολόκληρη την Μεσσηνία. Η πόλη μας, 30 χρόνια πριν βγήκε πιο δυνατή, γιατί όχι και τώρα;
Πάντα μέσα στο κακό υπάρχει και λίγο καλό. Ας εστιάσουμε λοιπόν εκεί, μπας και αναπτερωθεί λίγο το πεσμένο μας ηθικό.

Ήταν φοβερό το γεγονός ότι άπαντες έτρεξαν να βοηθήσουν όπου χρειαζόταν. Όλοι μαζί, σαν μία γροθιά, παλέψαμε και δείξαμε ότι δεν έχουμε ανάγκη κανένα (ανύπαρκτο) κλιμάκιο του δήμου και κανέναν πολιτικό με όμορφα καθαρά ρούχα να μας δώσει κουράγιο. Θέλετε να βοηθήσετε κύριοι; Χωθείτε μες την λάσπη, μαζί μας. Για ένα τριωράκι όμως, όχι πέντε λεπτά για τις φωτογραφίες. Κάτι άλλο που μπορεί κανείς να διακρίνει τόσο από τις αντιδράσεις των χρηστών των μέσων μαζικής δικτύωσης, όσο και από πηγαδάκια σε διάφορα στέκια της Καλαμάτας, είναι το γεγονός ότι όλοι έχουμε αρχίσει να κάνουμε σκέψεις για το τι δεν πάει καλά σε αυτή την πόλη. Αλλά το κυριότερο, πως μπορούν να δοθούν λύσεις ώστε να αποφευχθεί κάτι τέτοιο στο μέλλον. Ακόμα και άτομα που ουδέποτε είχαν ασχοληθεί με θέματα που αφορούν την πόλη τους, πήραν επιτέλους αυτό το ερέθισμα που χρειαζόταν. Κάλλιο αργά παρά ποτέ δεν λέει η παροιμία;

Το αν θα αποδοθούν ευθύνες και αποζημιωθούν αυτοί που πρέπει, όσο και αν το ευχόμαστε όλοι, είναι κάτι που μέσα μας βαθιά γνωρίζουμε την απάντησή του. Τουλάχιστον ας δούμε από εδώ και πέρα τι θα κάνουμε. Τα σπάνια αυτά φαινόμενα έχουν πάψει να είναι πλέον σπάνια. Κάθε χρόνο με τις πρώτες δυνατές βροχές αντιμετωπίζαμε παρόμοια προβλήματα αλλά τα περνούσαμε στο ντούκου αφού δεν μας άγγιζαν. Φέτος όμως είναι αλλιώς. Αλλά ας μην ξεχνάμε, οι δυσκολίες είναι που ξεπερνάμε, όχι οι ευκολίες.

Του Στάθη Γιαννακόπουλου (stathisgian89@gmail.com)