Γιάννης Ξανθόπουλος | «Στη σκηνή νιώθω σαν στο σπίτι μου»

Συνέντευξη στο περιοδικό Down Town και τον  Αλέξανδρο Πρίφτη έδωσε ο  16χρονος διαγωνιζόμενος -και μεγάλο φαβορί- του «Rising Star» του Antenna αποκαλύπτοντας τις άγνωστες πτυχές της ζωής του και  μιλάει για τα παιδικά του χρόνια, το είδωλό του, Αντώνη Ρέμο, την οικογένειά του, τα βιώματα που έχει.

Αισθάνεσαι άβολα, αμήχανα, όταν σε αποκαλούν «μικρό» λόγω ηλικίας, όπως συνέβη με αρκετούς που σε πλησίαζαν κατά τη διάρκεια της φωτογράφησής μας;
Κοίτα, δεν είναι και το καλύτερό μου, όμως, ναι, αυτή είναι η αλήθεια (γελάει). Είμαι, όμως, μόλις 16 ετών. Δεν έχω την απαίτηση, και ούτε θέλω, εδώ που τα λέμε, να με αντιμετωπίζουν ως 30άρη. Αυτό δεν γίνεται, είμαι μικρός, αλλά ώριμος πιστεύω.

Όλοι σε χαρακτηρίζουν «παιδί-φαινόμενο». Νιώθεις ότι σε «βαραίνουν» τα τόσο κολακευτικά σχόλια;
Είναι πολύ όμορφο όλο αυτό και κολακευτικό, αλλά δεν σου κρύβω πως νιώθω κι ένα «βάρος». Όλοι έχουν απαιτήσεις από εμένα. Δεν είναι ότι κάνω κάτι, απλά τραγουδάω με την ψυχή μου και νιώθω ακριβώς την κάθε λέξη που λέω. Δεν λέω τα λόγια απλά για να τα πω. Κι εγώ αγχώνομαι, μη νομίζεις! Και είναι στιγμές που με πιάνουν οι συμπαίκτες μου και μου λένε: «Είναι δυνατόν να φοβάσαι εσύ;». Κι όμως! Κάθε φορά έχω άγχος και φοβάμαι μήπως κάτι δεν πάει καλά. Σε καμία, πάντως, περίπτωση δεν αισθάνομαι «φαινόμενο».

Είσαι μόλις 16 ετών. Δεν έχεις ζήσει ούτε έρωτες, ούτε χωρισμούς. Τι άλλα βιώματα μπορεί να έχεις για να τραγουδάς τόσο αισθαντικά;
Ισχύει αυτό που λες. Δεν έχω ερωτευτεί, δεν έχω χωρίσει. Αλλά έχω περάσει κι εγώ δυσκολίες με την οικογένειά μου. Δεν ήταν -ούτε και είναι- όλα ρόδινα. Αλίμονο! Δεν είμαστε πλούσιοι – οι δικοί μου είναι άνθρωποι του μεροκάματου. Αλλά, ξέρεις, όταν λέω ένα τραγούδι, μπαίνω μέσα του και νιώθω ότι τα βιώνω κι εγώ όσα τραγουδώ εκείνη τη στιγμή.

Αισθάνεσαι το φαβορί για τη νίκη, όπως πολλοί πιστεύουν ότι είσαι;
Νιώθω ότι πάμε πολύ δυνατά και ο κόσμος ευθύνεται για όλο αυτό το πράγμα. Αρκετές φορές μου έχουν χαρίσει το 90%, ένα τεράστιο ποσοστό. Όλοι, με όλους όσοι μιλάω, αυτό μου λένε. Θεωρούν ότι είμαι το φαβορί, αλλά εγώ αυτό δεν το έχω υιοθετήσει. Απλά μ’ αρέσει πολύ αυτό που κάνω, μ’ αρέσει να τραγουδώ.

Δεν φοβάσαι μήπως καβαλήσεις το «καλάμι» με τόση αποδοχή από τον κόσμο;
Ακόμη δεν έχω κάνει τίποτα στον χώρο για να καβαλήσω κάποιο «καλάμι». Δεν θεωρώ ότι είμαι «κάποιος», δεν έκανα κάτι. Αλλά, ακόμα και στο μέλλον, θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ το ποιος είμαι, από πού και πώς ξεκίνησα. Το να ξεφύγει κανείς, είναι σαν να προδίδει τα όνειρά του.

Συνέχεια άρθρου εδώ

Πηγή: missbloom.gr