Αναρωτήθηκες ποτέ πού πάνε οι έρωτες όταν φεύγουν; Πού μαζεύονται όλες οι πεταλούδες που κάποτε πηγαινοέρχονταν στο στομάχι μας κι όλα τα χαμόγελα που φοράγαμε χωρίς να το ξέρουμε;
Πού πάνε οι φωνές τα μεσάνυχτα Σαββάτου και τα κυριακάτικα γέλια; Πού θα βρούμε όλα τα μέσα μας που καταθέτουμε σε κάθε έρωτα; Πού χάνονται όλα τα βαθιά μυστικά μας που μοιραζόμαστε νομίζοντας πως θα μείνουν για πάντα σφραγισμένα;
Οι έρωτες όταν φεύγουν, γίνονται αναμνήσεις που στοιχειώνουν το μυαλό μας. Γίνονται μαθήματα που κάποτε τα αφομοιώνουμε και κάποτε τα κρύβουμε βιαστικά πίσω-πίσω στη βιβλιοθήκη μπας και ξεχαστούν.
Γίνονται απωθημένα οι έρωτες, ιδίως αυτοί που έφυγαν νωρίς. Οι άλλοι γίνονται απορίες, ερωτηματικά. Λίστες με πράγματα που πρέπει να αποφύγεις οπωσδήποτε στο μέλλον.
Αφήνουν στόματα ερμητικά κλειστά που υπόσχονται να μην ξανανοίξουν, να μην ξαναπούν μεγάλα λόγια. Αφήνουν μεθυσμένα μηνύματα που δε στάλθηκαν ποτέ και μυρωδιές που παλεύουν να σβηστούν απ’ τη μνήμη. Οι έρωτες που φεύγουν γίνονται φωτογραφίες στο πάτωμα που σκίστηκαν βιαστικά πάνω στην τελευταία τζούρα. Γίνονται εικόνες και πρόσωπα που τα αγγίξαμε περισσότερες φορές στο μυαλό μας παρά στην πραγματικότητα.