Οι μεγαλύτεροι έρωτες ξεκίνησαν από ένα «ε, δε μου αρέσει και πολύ»

Αλήθεια, πώς ξεκινάνε οι ιστορίες αγάπης και πώς τελειώνουν, όταν κι αν τελειώνουν; Οι κεραυνοβόλοι έρωτες σε καθηλώνουν απ’ το πρώτο δευτερόλεπτο. Μπορεί να είναι μία λέξη, ένα βλέμμα, μία κίνηση, ένα χαμόγελο, ή απλώς «χημική ένωση».

Αυτά τα ξέρουμε και τα βλέπουμε και στη ζωή μας και στη ζωή των άλλων γύρω μας. Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι περίεργες γνωριμίες μεταξύ ανθρώπων που συναντήθηκαν, συστήθηκαν, γνωρίστηκαν και δεν αισθάνθηκαν τίποτε απολύτως. Απεναντίας η πρώτη αντίδραση όταν ρωτήθηκαν είναι «ε, δε μου αρέσει και πολύ».

Η ζωή όμως σχεδιάζει χωρίς να ρωτάει. Εκείνο το αταίριαστο, το ασήμαντο και το αδιάφορο, στο στολίζει με τα δικά της «μάγια» και στο παρουσιάζει σιγά-σιγά με τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο χρόνο που δεν παίρνεις χαμπάρι, για πότε καταρρίπτονται τα πρότυπά σου. Παύεις να κοιτάς εκείνον κι αρχίζεις να παρατηρείς εσένα.

Σε βλέπεις να φωτίζεσαι κάθε φορά που βρίσκεσαι κοντά του. Σε κάνει να γελάς ακόμη και με τη σιωπή του.

Έρχονται στιγμές που αναμασάς τα όσα περνάτε μαζί κι νιώθεις απίστευτα γεμάτος μέσα σου. Αρχίζεις να θαυμάζεις τον εαυτό σου για ό,τι γίνεται κοντά σε αυτόν, που όπως έλεγες, δεν ήταν και τόσο του γούστου σου.

Ίσως γιατί όταν δε σου αρέσει κάποιος αρκετά και δε νιώθεις εκείνη τη δυνατή έλξη που σε κάνει να χάνεις τα λόγια σου, αρχίζοντας να τρέμεις και να ξεχνάς ποιος είσαι και από πού έρχεσαι, αισθάνεσαι μια απίστευτη χαλαρότητα κι είσαι απλώς εσύ.

Δεν κάνεις καμία προσπάθεια για να σε προσέξει ο άλλος και δεν προσπαθείς να του γίνεις αρεστός ή ερωτεύσιμος. Απλώς είσαι ο εαυτός σου, με το γέλιο σου, το θυμό σου, τις αντιδράσεις σου και τις ιδιοτροπίες σου.

Συνέχεια άρθρου εδώ

Πηγή: healingeffect.gr