Είναι ωραίο να ζεις με κάποιον ψυχαναγκαστικό!

Στη ζωή υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες ανθρώπων: οι φυσιολογικοί κι οι ψυχαναγκαστικοί. Κάτι μου λέει πως –ειδικά σε συνάρτηση με τον τρόπο που ζούμε– η δεύτερη νικά κατά κράτος την πρώτη κατηγορία.

ΟΙ ψυχαναγκασμοί είναι παντού και με άπειρες μορφές. Ξεκινούν απ’ τα γνωστά σε όλους τετραγωνάκια στο πεζοδρόμιο και το αν θα τα πατήσεις ή αν είναι ζυγός ή μονός αριθμός και φτάνουν σε πιο ανίατες μορφές που έχουν να κάνουν με την ανάγκη για απόλυτη τάξη και καθαριότητα. Κι ακριβώς σ’ αυτή τη μορφή να εστιάσεις.

Όλοι εμείς, λοιπόν, οι κολλημένοι με την απόλυτη καθαριότητα και τάξη, σε βαθμό που κι οι ίδιοι αντιλαμβανόμαστε πως αγγίζει την τρέλα και μάλλον την παράνοια, είμαστε μια κατηγορία από μόνοι μας κι αρκετά μεγάλη μάλιστα.

Κολλημένος με την καθαριότητα και την απόλυτη τάξη σε βαθμό ψυχαναγκασμού, σημαίνει καταρχάς πως η σκόνη είναι ο χειρότερος εχθρός σου και την πολεμάς, γνωρίζοντας πόσο άνισος κι ανίερος είναι αυτός ο πόλεμος, με κάθε μέσο και με τέτοια δύναμη ψυχής που θα ζήλευε και ο πιο τρανός πολεμιστής. Δεν παραδίνεσαι και δεν επαναπαύεσαι ποτέ.

Συνεχίζοντας, οι μεγαλύτεροι και πιο αγαπημένοι σου σύμμαχοι είναι η σκούπα κι η σφουγγαρίστρα. Είναι στο πλευρό σου σε κάθε δύσκολη μάχη και δε σε απογοητεύουν ποτέ. Είναι επίσης μάλλον αυτονόητο πως η ώρα που διαλέγεις στο σούπερ μάρκετ τα καθαριστικά-όπλα σου είναι η κρισιμότερη όλων και όποιος δεν το σέβεται μπαίνει αυτομάτως στην black list.

Όταν κυριεύεσαι απ’ αυτόν τον εξουθενωτικό ψυχαναγκασμό εκτός του ότι έχεις ανάγκη από πατώματα και πλακάκια που γυαλίζουν, άπλυτα πιάτα που δεν υπάρχουν και σκόνη που δεν αφήνεις να εμφανιστεί ποτέ, θες επίσης κάθε πράγμα να είναι στο σημείο ακριβώς που εσύ ορίζεις κι άπαξ και κάτι αλλάξει θέση χωρίς την επέμβασή σου, πέφτουν μάσκες οξυγόνου.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: pillowfights.gr