Ξύπνα αύριο το πρωί και μην παραπονεθείς για τίποτα!

Πότε θα είμαι ελεύθερη; Ξέγνοιαστη χωρίς ίχνος πόνου μέσα μου; Χωρίς φόβο για το μέλλον.»

Το μέλλον…Αχ αυτό το μέλλον…

Κάνεις όνειρα, κάνεις σχέδια έχεις ελπίδα οτι τα πράγματα θα φτιάξουν πως αποκλείεται να είναι όλα τόσο στραβά. Νιώθεις απογοητευμένη ίσως και προδομένη..Ναι προδομένη!

Ξυπνάς ένα πρωινό και όλα είναι εντάξει έχεις γίνει και εσύ όπως οι υπόλοιποι που με τόσο ζήλο επιθυμούσες με μια δόση άγχους φυσικά γιατί αυτό δεν το αποχωρίζεσαι με τίποτα πλέον. Χαμογελάς, διασκεδάζεις έχεις την δουλειά σου γκρινιάζεις  όπως όλοι για τις ατελείωτες ώρες δουλειάς, γυρίζεις στο ήσυχο σπιτάκι σου  είτε βρίσκοντας εκεί τον άνθρωπο σου είτε όχι. Χαλαρώνεις με ένα καυτό μπάνιο και ύστερα χουχουλιάζεις στον καναπέ σου με την κουβερτούλα σου μία ταινιούλα ή μία βαρετή εκπομπή της τηλεόρασης. Εντάξει δεν έχεις και την καλύτερη καθημερινότητα αλλά έχεις τουλάχιστον τα βασικά και σου αρκούν!

Συνεχίζει έτσι λοιπόν η ζωή σου…Χωρίς να σκέφτεσαι το πριν απολαμβάνοντας απλά το τώρα.Έχει μεγάλη σημασία να μπορείς να απολαμβάνεις αυτό που ζεις σήμερα!

Σχεδιάζεις να ταξιδέψεις σε έναν ονειρικό προορισμό που πάντα επιθυμούσες. Κάθε τόσο κοιτάς το ημερολόγιο και έχεις πάντα την εξής απορία.. Πότε θα περάσουν οι μέρες;

Ανυπομονείς ίσως λίγο περισσότερο γιατί θέλεις να ξεφύγεις. Κουράστηκες να κλείνεις τα μάτια σου το βράδυ και να γυρνάνε στο μυαλό σου τα γνωστά προβλήματα να μην μπορείς να ηρεμήσεις πολλές φορές να βάζεις ακόμα και τα κλάματα σιωπηλά για να μην σε ακούσει ο άνθρωπος σου. Σκουπίζοντας λοιπόν τα μάτια σου γυρνάς στο πλάι τον αγκαλιάζεις τόσο σφιχτά σαν να ξέρεις οτι το επόμενο πρωινό δεν θα σας βρει μαζί.

Χαράματα ακούς το τηλέφωνο να χτυπάει και εκείνη την στιγμή γκρεμίζονται όλα μέσα σου, βυθίζεσαι σε μια λύπη γιατί ξέρεις τι θα ακούσεις χωρίς καν να το σηκώσεις.

Απαντάς στο τηλεφώνημα και ακούς:

Η μαμά μπήκε πάλι στο νοσοκομείο έλα γρήγορα.

Και έτσι μέσα σε μια στιγμή η ευτυχία σου έπιασε πάλι πάτο τα όνειρα σου επίσης. Αναρωτιέσαι αυτό που αναρωτιούνται όλοι..Γιατί σε μένα θεέ μου;

Με δάκρυα στα μάτια λοιπόν ξεκινάς για να δεις τι θα αντιμετωπίσεις και αυτήν την φορά. Προσπαθείς να παρηγορήσεις τον εαυτό σου λέγοντας πως εντάξει όπως την προηγούμενη φορά θα είναι θα το παλέψουμε και θα τα καταφέρουμε. Μην στεναχωριέσαι πρέπει να φανείς δυνατή και κάπου μέσα σου θέλεις να γελάσεις γιατί ξέρεις πως κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό.

Και ναί φυσικά είχες δίκιο αυτό που έχεις να αντιμετωπίσεις τώρα είναι πιο δυνατό απο σένα είναι πιο πάνω απο σένα πρέπει να παλέψεις με κάτι πολύ μεγαλύτερο απο της δυνάμεις σου θα πρέπει να παρατήσεις πάλι τα πάντα και να βυθιστείς μέσα σε μία θλίψη ενώ θα πρέπει να στέκεσαι σαν βράχος και να δείχνεις δυνατή.