Αν υπάρχει ένα κινηματογραφικό είδος που μπορεί να πάρει το θεατή και να τον ταξιδέψει στη μαγική χώρα του θεάματος, των ονείρων και της γλυκιάς ζωής, αυτό είναι το μιούζικαλ.
Και πρέπει να παραδεχθούμε ότι χωρίς τα μιούζικαλ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ των δεκαετιών ’30-’60, τους Φρεντ Αστέρ και Τζιν Κέλι και μάστορες του είδους όπως ο Στάνλεϊ Ντόνεν και άλλους μεγάλους σκηνοθέτες (Βινσέντε Μινέλι, Τζορτζ Κιούκορ, Μπομπ Φόσι, Μαρκ Σάντριτς κα) που έκαναν ορισμένα από τα ωραιότερα μιούζικαλ όλων των εποχών, ο κινηματογράφος θα ήταν πολύ φτωχότερος. Άλλωστε ο βασικός λόγος που μπήκε ο ήχος στον κινηματογράφο ήταν τα μιούζικαλ…
Είναι η εποχή αυτή, που καλλιτέχνες που κατάφεραν να συνδυάσουν το ρεαλισμό, την πρόζα με τη μουσική και τη μαγεία της χορευτικής έκφρασης, με έναν μοναδικό τρόπο, δημιουργώντας ταινίες πραγματικά αριστουργήματα, και που δεν μπορούν να ξεπεραστούν ακόμη και σήμερα που οι τεχνολογικές ευκολίες είναι πάμπολλες και ο χορός έχει προοδεύσει σε βαθμό αφάνταστο.
Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, με τον κορωνοϊό να μας έχει αναγκάσει να μείνουμε στο σπίτι, τα μιούζικαλ των Φρεντ Αστέρ και Τζιν Κέλι όχι μόνο μπορεί να ξεπαστρέψουν το άγχος, να εξαλείψουν την κλεισούρα, να σπρώξουν το χρόνο, αλλά και να κάνουν πολύ μεγαλύτερα τα σπίτια, ακόμη και να αλλάξουν τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή, κάνοντάς την πιο ανάλαφρη και πιο αισιόδοξη…
Διαβάστε περισσότερα εδώ: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/zoi/horeyoyme-sto-spiti-me-klasika-mioyzikal