Γιώργος Καράβας | «Προσπαθώ να βρω την ισορροπία μεταξύ φίλου και πατέρα»

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Τα πρώτα μου εφτά χρόνια έζησα στην Κυψέλη. Από τότε έως και σήμερα, το πατρικό μου βρίσκεται στην Πεύκη. Έζησα πολύ όμορφα παιδικά χρόνια, με πολλή αγάπη από τους γονείς μου. Υπάρχουν στιγμές που τα αναπολώ.

Ήμουν πάρα πολύ ζωηρός. Βέβαια, πλέον υπάρχουν διάφοροι όροι για να χαρακτηρίσεις ένα ζωηρό παιδί, οπότε θα έλεγα ότι ήμουν «υπερκινητικός». Έχω μια αδερφή, την Κωνσταντίνα, η οποία είναι πέντε χρόνια μεγαλύτερη από μένα.

Μικρός ήμουν πολύ ανεξάρτητος. Ήταν και άλλες εποχές τότε. Όταν μετακομίσαμε στην Πεύκη θυμάμαι ότι τα καλοκαίρια μαζευόμασταν τα παιδιά στη γειτονιά και μπορεί να μέναμε και μέχρι τη μια-δύο έξω. Βέβαια οι γονείς μας ήταν στα μπαλκόνια και μας έβλεπαν, αλλά υπήρχε μια πλήρης ελευθερία και ασφάλεια. Σήμερα, το να είσαι οχτώ χρονών παιδί και να μένεις μέχρι τόσο αργά έξω είναι ανήκουστο.

Τα πρώτα χρόνια του σχολείου ήμουν καλός μαθητής, αλλά από μικρός είχα συνειδητοποιήσει ότι ήθελα να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο. Ο αθλητισμός και το κομμάτι σχολείο, σαφέστατα μπορούν να συμβαδίσουν, αλλά εξαρτάται και που θέλεις να ρίξεις περισσότερο βάρος.

Έκανα διπλές προπονήσεις σχεδόν ημερησίως: στίβο, που με βοηθούσε πολύ στο ποδόσφαιρο, και την προπόνηση με την ομάδα. Αυτό γινόταν 4-5 φορές τη βδομάδα, οπότε ο χρόνος για τα μαθήματα ήταν πολύ περιορισμένος.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: bovary.gr