Ελληνίδα η πρώτη γυναίκα μαέστρος στη Συμφωνική Ορχήστρα του Κονρό στο Τέξας!

0


Είναι νέα, λαμπερή με ένα πελώριο χαμόγελο και πλέον η πρώτη γυναίκα μαέστρος και μουσική διευθύντρια της Συμφωνικής Ορχήστρας του Κονρό (Conroe Symphony Orchestra), στο Τέξας των ΗΠΑ. Πρόκειται για την Άννα- Μαρία Γκούνη που μπορεί όπως εξηγεί να μην ήξερε από την κούνια πως θα γίνει μαέστρος ωστόσο η παρότρυνση των γονιών της να μάθει πιάνο και η εμπειρία της στην παιδική χορωδία του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ την οδήγησαν στον δρόμο της μουσικής.

Εμπνέεται όπως αναφέρει από τον Θεόδωρο Κουρεντζή και θαυμάζει τον μυθικό Δημήτρη Μητρόπουλο.

Με προπτυχιακές σπουδές στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και πλέον σε διαδικασία απόκτησης διδακτορικού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον, η νεαρή Ελληνίδα μαέστρος, που οι καθηγητές της τη χαρακτηρίζουν «φυσικό ταλέντο», καλείται να διαχειριστεί την πρόκληση της διεύθυνσης μιας ορχήστρας εν μέσω πανδημίας.

Οι πρόβες δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει, λόγω της υγειονομικής κατάστασης, αλλά η ίδια ανυπομονεί, όπως λέει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, να πιάσει μπαγκέτα και να οδηγήσει το μουσικό σύνολο στην πρώτη του συναυλία, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν, το προσεχές καλοκαίρι. Μάλιστα, είχε την ευκαιρία να συναντήσει -με όλα τα μέτρα- τα μέλη της ορχήστρας (κυρίως εθελοντές) καθώς ήθελε να τους γνωρίσει προσωπικά προτού βρεθεί μπροστά τους στο πόντιουμ.

Τα πρώτα μουσικά βήματα και η παιδική χορωδία του Τρίτου Προγράμματος

Η Άννα- Μαρία Γκούνη γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα και η πρώτη της επαφή με τη μουσική ήταν σε ηλικία μόλις 7 ετών, όταν οι γονείς της την έγραψαν στο ωδείο. Ήταν τότε που άρχισε να ξεδιπλώνεται μπροστά της ένας κόσμος γεμάτος παρτιρούρες με νότες και την έκανε να θέλει να φοιτήσει στο μουσικό γυμνάσιο- λύκειο της Παλλήνης και στη συνέχεια στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου.

Εξηγεί πως υπήρξε τυχερή που όσο ήταν ακόμη παιδί υπήρχε η παιδική χορωδία του Τρίτου Προγράμματος στην ΕΡΤ και την έκανε να δει… πιο σοβαρά τον μουσικό κόσμο. «Κάθε Σαββατοκύριακο, 3-4 ώρες τις περνάγαμε στην ΕΡΤ. Κι όποτε τύχαινε να έχει και η ορχήστρα πρόβα στα διπλανά στούντιο, ήταν ο μαγικός κόσμος: όποτε έβλεπα την ορχήστρα τρύπωνα από τις πόρτες να κοιτάξω λίγο τι συνέβαινε εκεί μέσα. Τα όργανα, τους μαέστρους, τους μουσικούς… Κάπως έτσι μπήκε ο σπόρος να γίνω μαέστρος», θυμάται.

Ως φοιτήτρια στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο επέλεξε την κατεύθυνση της Διεύθυνσης Ορχήστρας υπό τον καθηγητή Μίλτο Λογιάδη, τον οποίο γνώριζε μέσα από συναυλίες του και την είχε εντυπωσιάσει τόσο για τη μουσική του δουλειά όσο και για την προσωπικότητά του. Στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών ήταν που ήρθε σε επαφή και με τον καθηγητή πιάνου Λάμπη Βασιλειάδη, ο οποίος την παρότρυνε να συνεχίσει τις σπουδές της στις ΗΠΑ.

Το… διάλειμμα στην Αμοργό των ξεχωριστών ανθρώπων

Μετά την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού της, επέστρεψε στην Ελλάδα και οι καλοκαιρινές διακοπές τη βρήκαν στην Αμοργό, όπου η ηρεμία του νησιού -κατάλληλη για μελέτη και έρευνα- και οι καλοσυνάτοι άνθρωποι την κέρδισαν αμέσως. Το κενό δε, που είχε δημιουργήσει η αποχώρηση της δασκάλας μουσικής από το νησί και η ανάγκη των ανθρώπων να εκφραστούν με ήχους την οδήγησαν να πάρει την απόφαση και να μείνει στην Αμοργό για σχεδόν έναν χρόνο.

«Είχα ένα στούντιο 10-15 παιδάκια, την παιδική χορωδία και τη χορωδία ενηλίκων. Έβλεπα κόσμο που ερχόταν κουρασμένος μετά τη δουλειά και συνέβαινε μια μεταμόρφωση στη διάρκεια της πρόβας κι έφευγε χαρούμενος! Έτσι συνειδητοποίησα πως σε μια κοινωνία, η μουσική δένει τους ανθρώπους», λέει η μαέστρος, που μετά το …διάλειμμα της Αμοργού επέστρεψε στις ΗΠΑ για το διδακτορικό της.

 

 

Διαβάστε περισσότερα εδώ: newsbeast.gr

Share.


Leave A Reply