Αντώνης Βαρδής: 12 χρόνια χωρίς τον σπουδαίο δημιουργό που έγραψε τραγούδια μιας ολόκληρης ζωής

Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου 2014, έφυγε από τη ζωή ο Αντώνης Βαρδής, αφήνοντας πίσω του τραγούδια που συνεχίζουν να συγκινούν, να αγαπιούνται και να περνούν από γενιά σε γενιά.

Υπάρχουν δημιουργοί που αφήνουν πίσω τους τραγούδια. Και υπάρχουν κι εκείνοι που αφήνουν πίσω τους ένα κομμάτι από τη ζωή μας.

Ο Αντώνης Βαρδής ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.

Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου 2014, σε ηλικία 66 ετών, έφυγε από τη ζωή ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες, τραγουδιστές και κιθαρίστες. Δώδεκα χρόνια μετά, το όνομά του παραμένει ζωντανό μέσα από τις μελωδίες του και τα τραγούδια που ερμήνευσαν μερικές από τις μεγαλύτερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού.

Από τα δύσκολα παιδικά χρόνια στη μουσική

Ο Αντώνης Βαρδής γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1948 στην Αθήνα. Η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του τον οδήγησε από πολύ μικρό στην εργασία.

Κι όμως, η μουσική ήταν πάντα εκεί.

Σε ηλικία μόλις έξι ετών βρέθηκε να τραγουδά στο «Φαληρικό», έχοντας την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά σπουδαίες μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

Λίγα χρόνια αργότερα, στα 17 του, δημιούργησε μαζί με φίλους του το ροκ συγκρότημα Vikings. Εκεί έπαιζε κιθάρα και έγραψε, μεταξύ άλλων, την αγγλόφωνη μπαλάντα «Catherine», υπογράφοντας ως Toni Vardis.

Η μουσική είχε πλέον γίνει ο δρόμος της ζωής του.

Ο άνθρωπος πίσω από αμέτρητες επιτυχίες

Από τη δεκαετία του ’70 και μετά, ο Αντώνης Βαρδής άρχισε να γράφει τραγούδια που θα έμεναν στην ιστορία.

Συνεργάστηκε με κορυφαίους ερμηνευτές και δημιουργούς και χάρισε μεγάλες επιτυχίες σε ονόματα όπως η Χαρούλα Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Πάριος, η Άννα Βίσση, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Δήμητρα Γαλάνη, αλλά και σε πολλές ακόμη σημαντικές φωνές.

Τραγούδια του έγιναν μέρος της ελληνικής μουσικής μνήμης.

Και ίσως αυτό να ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο του: να γράφει μελωδίες που έμοιαζαν σαν να υπήρχαν πάντα.

«Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα»

Το 1986 κυκλοφόρησε ένας από τους χαρακτηριστικούς προσωπικούς του δίσκους, το «Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα», μέσα από τον οποίο ξεχώρισε το «Σχήμα λόγου», αλλά και άλλα τραγούδια που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα.

Ο Βαρδής δεν ήταν μόνο ένας δημιουργός πίσω από τις μεγάλες φωνές.

Ήταν και ερμηνευτής.

Και είχε έναν δικό του, χαρακτηριστικό τρόπο να λέει τα τραγούδια του, με μια φωνή που δεν χρειαζόταν εντυπωσιασμούς για να μεταφέρει συναίσθημα.

Η μουσική και η οικογένεια

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή του είχε ο γιος του, Γιάννης Βαρδής.

Οι δυο τους μοιράστηκαν όχι μόνο τη ζωή και την οικογένεια, αλλά και τη μουσική. Συνεργάστηκαν δισκογραφικά, τραγούδησαν μαζί και δημιούργησαν μια σχέση πατέρα και γιου που πέρασε και μέσα από τη σκηνή.

Μία από τις ξεχωριστές στιγμές της πορείας του Αντώνη Βαρδή ήταν και η συνεργασία του με τον Στέλιο Καζαντζίδη, την οποία ο ίδιος θεωρούσε ιδιαίτερα σημαντική.

Ένας δημιουργός που δεν σταμάτησε να γράφει

Στην πορεία των χρόνων συνεργάστηκε με παλιότερους αλλά και νεότερους καλλιτέχνες, αφήνοντας το προσωπικό του αποτύπωμα σε διαφορετικές γενιές του ελληνικού τραγουδιού.

Από την Καίτη Γαρμπή και τον Αντώνη Ρέμο μέχρι τον Στέλιο Ρόκκο, τη Μελίνα Ασλανίδου, τον Γιάννη Πλούταρχο, τη Νατάσα Θεοδωρίδου, την Πέγκυ Ζήνα και τον Νίκο Βέρτη, η μουσική του συνέχισε να ταξιδεύει.

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2014 σίγησε μια μεγάλη φωνή

Το 2013 ο Αντώνης Βαρδής διαγνώστηκε με όγκο στο κεφάλι και ξεκίνησε έναν δύσκολο αγώνα για την υγεία του.

Παρά τις θεραπείες και τη χειρουργική επέμβαση στη Γερμανία, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2014 έφυγε από τη ζωή.

Ήταν μόλις 66 ετών.

Τα τραγούδια του, όμως, δεν έφυγαν ποτέ

Και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό όταν μιλάμε για έναν δημιουργό.

Ο Αντώνης Βαρδής έφυγε, αλλά οι μελωδίες του έμειναν.

Ακούγονται στα ραδιόφωνα, στις παρέες, στις συναυλίες, στα σπίτια. Τραγουδιούνται από ανθρώπους που τον γνώρισαν και από ανθρώπους που δεν πρόλαβαν ποτέ να τον δουν στη σκηνή.

Γιατί οι πραγματικά μεγάλοι δημιουργοί δεν φεύγουν όταν σταματά η καρδιά Μένουν όσο υπάρχει κάποιος που πατάει το play και τραγουδά μαζί τους.