103,8 δευτερόλεπτα μουσικής: «Careless Whisper»

Σαν σήμερα, 18 Αυγούστου 1984, ένα τραγούδι που γεννήθηκε μέσα σε ένα λεωφορείο έφτανε στην κορυφή της Βρετανίας — έπειτα από τέσσερις ηχογραφήσεις και μια ατέλειωτη ουρά σαξοφωνιστών που δεν έπαιζαν το ριφ όπως έπρεπε.

Ουότφορντ, 1981. Ένα αγόρι δεκαοκτώ ετών δίνει τα κέρματα στον εισπράκτορα του λεωφορείου, καθ’ οδόν προς τη δουλειά του ως DJ σε ένα εστιατόριο κοντά στο Bushey. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ακούει μέσα στο κεφάλι του μια μελωδία σαξοφώνου. Δεν παίζει σαξόφωνο. Δεν έχει δισκογραφικό συμβόλαιο.

Ο Γιώργος Παναγιώτου — George Michael — θα κρατήσει τη μελωδία κλειδωμένη στο μυαλό του για μήνες. «Δούλευα πάνω της περίπου τρεις μήνες μέσα στο κεφάλι μου», γράφει αργότερα στην αυτοβιογραφία του Bare.

Την ίδια περίοδο ο Andrew Ridgeley δοκιμάζει συγχορδίες στη λευκή Telecaster που μόλις είχε πάρει δώρο για τα δέκατα όγδοα γενέθλιά του. Τα δύο κομμάτια κουμπώνουν από την πρώτη στιγμή. Το τραγούδι θα υπογραφεί 50-50, και ο Ridgeley έχει διαψεύσει κατηγορηματικά τη φήμη ότι η συνυπογραφή ήταν απλώς δώρο.

Πρώτη εκδοχή: το σαλόνι της οικογένειας Ridgeley, σε τετρακάναλο μαγνητόφωνο, με αμοιβή είκοσι λιρών στον παραγωγό. Δεύτερη: ένα στούντιο στο Holloway, τον Μάρτιο του 1982. Τρίτη: το Muscle Shoals της Αλαμπάμα, με τον Jerry Wexler — τον άνθρωπο πίσω από την Aretha Franklin και τον Wilson Pickett.

Εκεί όλα στραβώνουν. Ο κορυφαίος σαξοφωνίστας του Λος Άντζελες φτάνει στις έντεκα το πρωί για ένα σόλο μιας ώρας. Δύο ώρες αργότερα είναι ακόμη εκεί, ενώ ο εικοσάχρονος τραγουδιστής σκύβει στο μικρόφωνο και του σιγοτραγουδά ξανά και ξανά τη φράση.

«Υπάρχει κάποια μικροσκοπική απόχρωση που ο σαξοφωνίστας δεν την πετυχαίνει. Κι εσύ κι εγώ δεν μπορούμε να ακούσουμε ποια είναι — μπορεί όμως να είναι ακριβώς αυτό που θα κάνει τον δίσκο επιτυχία.»

Jerry Wexler, όπως τον καταγράφει ο μάνατζερ Simon Napier-Bell στο βιβλίο του «Ta-ra-ra-boom-de-ay»

Ο George Michael απορρίπτει και αυτή την εκδοχή: «ακουγόταν υπερβολικά μεσαίου δρόμου», γράφει στο Bare. Τέταρτη ηχογράφηση, λοιπόν, στο λονδρέζικο Advision, με τους δικούς του μουσικούς. Και πάλι το σαξόφωνο αντιστέκεται.

Τη λύση δίνει ο session μουσικός Steve Gregory, που φτάνει στο στούντιο κατά τα μεσάνυχτα μετά από ολόκληρη μέρα δουλειάς. Το παλιό του Selmer του 1964 δεν έβγαζε καθαρά την ψηλή νότα, οπότε προτείνει να κατέβει η ταινία έναν ημιτόνιο. Παίζει, ο μηχανικός επαναφέρει την ταχύτητα — και ο Michael μπαίνει στο δωμάτιο ακούγοντας επιτέλους αυτό που είχε τρία χρόνια στο μυαλό του.

Το σινγκλ κυκλοφόρησε στη Βρετανία τον Ιούλιο του 1984 και μπήκε στο chart στο Νο 12. Την εβδομάδα που έκλεινε στις 18 Αυγούστου εκτόπισε από την κορυφή το «Two Tribes» των Frankie Goes to Hollywood, ύστερα από εννέα εβδομάδες δικής τους κυριαρχίας. Έμεινε τρεις εβδομάδες στο Νο 1.

Και το βιντεοκλίπ; Γυρίστηκε στο Μαϊάμι — και ξαναγυρίστηκε ολόκληρη η πρώτη μέρα, επειδή ο τραγουδιστής δεν άντεξε τα μαλλιά του στα πρώτα πλάνα. Η αδελφή του πέταξε από το Λονδίνο για να τα κόψει. Ο βρετανικός Τύπος χρέωσε στο κούρεμα υπέρβαση 17.000 λιρών.

Σημείωση ακριβείας

Ο Andrew Ridgeley γράφει ότι δοκιμάστηκαν δέκα σαξοφωνίστες πριν από τον Steve Gregory, που ήταν ο ενδέκατος. Ο ίδιος ο Gregory διαφωνεί: «Δεν ήμουν ο ενδέκατος, ήμουν ο ένατος». Οι δύο εκδοχές συνυπάρχουν στη βιβλιογραφία και καμία δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα φύλλα ηχογράφησης.

Ταυτότητα

• Τραγούδι: «Careless Whisper»
• Ερμηνεία: George Michael (στις ΗΠΑ πιστώθηκε ως «Wham! featuring George Michael»)
• Μουσική & στίχοι: George Michael – Andrew Ridgeley
• Κυκλοφορία: Ιούλιος 1984, Epic — από το άλμπουμ των Wham! «Make It Big»
• Σαν σήμερα: 18 Αυγούστου 1984 — Νο 1 στο βρετανικό Official Singles Chart, για τρεις εβδομάδες

Πηγές

• Official Charts — Flashback 1984: George Michael, Careless Whisper
• MusicRadar — The tortuous tale of George Michael’s Careless Whisper
• Smooth Radio — The Story of… Careless Whisper
• Wikipedia — Careless Whisper

Κάθε μέρα, 103,8 δευτερόλεπτα μουσικής — μόνο στο City FM 103,8.