Η βόλτα της ημέρας: Αλαγονία και Πηγές — εκεί που ο Ταΰγετος κρατά τα νερά του

Οχτακόσια μέτρα πάνω από τη θάλασσα, λίγο έξω από τον δρόμο Καλαμάτας–Σπάρτης, δύο χωριά ζουν με τον ήχο του νερού: η Αλαγονία και, χαμηλότερα, οι Πηγές — που το όνομά τους δεν χρειάζεται επεξήγηση. Εδώ ο Ταΰγετος αλλάζει διάθεση: πλατάνια, καστανιές και μια δροσιά που τον Σεπτέμβρη γίνεται χάδι.

Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες

Η Αλαγονία λεγόταν επί αιώνες Σίτσοβα· το παλιό σλάβικο όνομα άλλαξε το 1927, όταν το χωριό ξαναβαφτίστηκε με το αρχαίο όνομα της περιοχής. Τα υψώματα τούτα ήταν πάντα σύνορο — εδώ ακουμπούσαν Μεσσηνία και Λακωνία, κι από τα περάσματα ανεβοκατέβαιναν αγωγιάτες, τσοπάνηδες και, πότε πότε, ασκέρια. Τα Αλαγονιακά χωριά — Αλαγονία, Πηγές, Νέδουσα, Αρτεμισία — κράτησαν ψηλά στο βουνό μια δική τους μικρή πολιτεία, με πετρόχτιστα σπίτια, νερά που δεν στερεύουν και μια φήμη που φτάνει ώς τους πάγκους της Καλαμάτας: η πατάτα της Αλαγονίας έχει όνομα βαρύ σαν οικόσημο — το χωριό τής αφιερώνει και γιορτή κάθε καλοκαίρι.

Τι θα δείτε

• Την πλατεία της Αλαγονίας κάτω από τα πλατάνια, με το νερό να τρέχει δίπλα σας.
• Την πηγή Νίκα, με τους μεγάλους βράχους και το μικρό καταρρακτάκι — το πιο δροσερό σκηνικό της διαδρομής.
• Τις παλιές εκκλησιές του χωριού, σημάδια του πόσο βαθιά ριζωμένη είναι εδώ η ζωή.
• Στις Πηγές, τις βρύσες και τα ήσυχα σοκάκια — χωριό μικρό, καθαρή υπόθεση βουνού.
• Τα καστανόδασα ολόγυρα — σε έναν μήνα από τώρα, εδώ θα πέφτουν τα κάστανα.

Τι να ξέρετε πριν πάτε

• Πάρτε ζακέτα ακόμα και με λιακάδα — στα 800 μέτρα το απόγευμα δροσίζει στα σοβαρά.
• Ο δρόμος είναι καλός αλλά ορεινός, με στροφές· υπολογίστε τον χρόνο σας με άνεση.
• Η βόλτα δένει όμορφα με στάση στην Αρτεμισία ή συνέχεια προς Νέδουσα — τα χωριά διαβάζονται καλύτερα σε μία διαδρομή.
• Αν πετύχετε πατάτες Αλαγονίας σε πάγκο, μην το σκεφτείτε δεύτερη φορά.

Πώς θα φτάσετε

Από την Καλαμάτα παίρνετε τον παλιό δρόμο της Σπάρτης και ανηφορίζετε· λίγο μετά την Αρτεμισία ακολουθείτε τη σήμανση για Αλαγονία. Σύνολο γύρω στα 33 χιλιόμετρα — κάπου τρία τέταρτα της ώρας, με τις στροφές να επιβάλλουν (ευτυχώς) αργό ρυθμό.

Και στην επιστροφή ανοίξτε λίγο τα παράθυρα: το βουνό μυρίζει ακόμα καλοκαίρι, αλλά υπόσχεται φθινόπωρο.