Η βόλτα της ημέρας: Βασιλίτσι — εκεί που τελειώνει η Πυλία κι αρχίζει το πέλαγος

Φωτο: Ootm84 / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

Μετά την Κορώνη ο δρόμος δεν τελειώνει — στενεύει, μπαίνει στις ελιές και βγάζει στο Βασιλίτσι, το χωριό που φυλάει το νοτιότερο άκρο της Μεσσηνίας. Από εδώ και κάτω είναι μόνο ο Ακρίτας, το Βενέτικο και το ανοιχτό πέλαγος. Ο Σεπτέμβρης είναι η ώρα του: ήσυχος, ζεστός ακόμη, με τη θάλασσα στην καλύτερή της. Και οι ντόπιοι το ξέρουν καλά — όποιος φτάσει μια φορά ως εδώ κάτω, βρίσκει τρόπο να ξανάρθει.

Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες

Οι Βασιλιτσιώτες κρατούν, όπως λένε οι παλιοί, από Αρκάδες που κατέβηκαν εδώ πριν από γενιές και ρίζωσαν στις ράχες πάνω από το ακρωτήρι. Έζησαν από το λάδι και τη σταφίδα — ακόμα και σήμερα, τέτοια εποχή, το χωριό ετοιμάζεται σιγά σιγά για τον ελαιώνα. Στα νερά γύρω από τον Ακρίτα, το «πρώτο δάχτυλο» του Μοριά που κλείνει από δυτικά τον Μεσσηνιακό κόλπο, πέρασαν αιώνες θαλασσινής ιστορίας: καράβια που έκοβαν για τη Δύση, ψαράδες που διάβαζαν τον καιρό στο Βενέτικο, τη βραχονησίδα που στέκει απέναντι σαν αραγμένο πλοίο.

Τι θα δείτε

• Το χωριό με τα πέτρινα σπίτια του, απλωμένο στη ράχη, με αυλές γεμάτες βασιλικούς και μποστάνια.
• Τους μικρούς οικισμούς του νότου — Λιβαδάκια, Άγιο Γεώργιο, Φανερωμένη — που κοιτούν ο καθένας τη δική του θάλασσα.
• Τις παραλίες γύρω από το ακρωτήρι, με πιο γνωστή το Τσαπί από την ανατολική μεριά — άμμος, καθαρά νερά και θέα στον Ακρίτα και το Βενέτικο.
• Το ίδιο το άκρο του Μοριά: ελιές μέχρι εκεί που κόβεται η γη, και μετά μόνο μπλε.

Τι να ξέρετε πριν πάτε

• Οι δρόμοι προς τις νότιες παραλίες γίνονται σε σημεία χωματόδρομοι — βατοί με προσοχή, όχι για βιαστικούς.
• Τα νότια νερά σηκώνουν κύμα όταν φυσάει· με νοτιά προτιμήστε τις μεριές που έχουν απάγκιο.
• Πάρτε νερό και ό,τι χρειάζεστε — στους μικρούς οικισμούς δεν βρίσκεις πάντα ανοιχτό μαγαζί, ειδικά εκτός σεζόν.
• Το απόγευμα μείνετε για το ηλιοβασίλεμα από τη ράχη του χωριού — δύσκολα το ξεχνάς.

Πώς θα φτάσετε

Από την Καλαμάτα μέσω Μεσσήνης, Ριζόμυλου και Χαροκοπιού φτάνετε στην Κορώνη — περίπου 50 χιλιόμετρα — και συνεχίζετε άλλα 7 νότια, σε δρόμο που ανεβοκατεβαίνει μέσα στις ελιές. Σύνολο γύρω στα 58 χιλιόμετρα, κάτι παραπάνω από μία ώρα.

Στο Βασιλίτσι δεν πηγαίνει κανείς περαστικός — εδώ τελειώνει ο δρόμος, και ίσως γι’ αυτό αξίζει τον κόπο.