103,8 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

103,8 δευτερόλεπτα μουσικής: «I Will Always Love You»

today13/09/2026

Φόντο

Το τραγούδι που έσπασε κάθε ρεκόρ μπήκε στην ταινία την τελευταία στιγμή — και ο παραγωγός του θεωρούσε ηλίθια την ιδέα που το έκανε αθάνατο.

Καλοκαίρι του 1992, σε ένα πλατό στο Λος Άντζελες. Ο παραγωγός Ντέιβιντ Φόστερ τρέχει προς το τροχόσπιτο της Γουίτνεϊ Χιούστον κρατώντας ένα demo. «Το βρήκα», της λέει. Λίγους μήνες νωρίτερα, το τραγούδι αυτό δεν υπήρχε καν στα χαρτιά της ταινίας.

Το πρώτο σχέδιο για το κεντρικό κομμάτι του «Bodyguard» ήταν το «What Becomes of the Brokenhearted», το σόουλ κλασικό του Τζίμι Ράφιν. Το πρόλαβε άλλη παραγωγή: ο Πολ Γιανγκ το είχε ήδη ηχογραφήσει για τις «Ντομάτες τηγανητές». Η ταινία έμεινε ξαφνικά χωρίς τραγούδι.

Τη λύση την έφερε ο συμπρωταγωνιστής. Ο Κέβιν Κόστνερ πρότεινε ένα κάντρι κομμάτι του 1974 — και για να πείσει, δεν έβαλε το πρωτότυπο της Ντόλι Πάρτον, αλλά τη διασκευή της Λίντα Ρόνσταντ του 1975.

Η Πάρτον το είχε γράψει το 1973 για τον Πόρτερ Ουάγκονερ, τον μέντορα που άφηνε πίσω της μετά από επτά χρόνια συνεργασίας. Δεν ήταν ερωτικό τραγούδι. Ήταν αποχαιρετισμός.

Όταν έμαθε ότι η Χιούστον δούλευε πάνω στην εκδοχή της Ρόνσταντ, τηλεφώνησε στον Φόστερ: από εκείνη έλειπε ολόκληρη η τελευταία στροφή. Την υπαγόρευσε η ίδια.

Έμενε το πιο επικίνδυνο. Ο Κόστνερ επέμενε το τραγούδι να ανοίγει a cappella — σχεδόν ένα λεπτό φωνή, χωρίς ούτε ένα όργανο. Στο στούντιο κανείς δεν πίστευε ότι το ραδιόφωνο θα το άντεχε.

«Θεωρούσα ηλίθια ιδέα το να μην υπάρχει μουσική στην αρχή. Και μισώ να κάνω λάθος.» — Ντέιβιντ Φόστερ στο ABC News, 2012

Το σινγκλ κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1992 και έμεινε δεκατέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες στην κορυφή του Billboard Hot 100 — ρεκόρ για την εποχή. Πούλησε πάνω από είκοσι εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Και η Ντόλι Πάρτον; Το 1974 της το είχε ζητήσει ο Έλβις Πρέσλεϊ, με τον όρο να πάρει μερίδιο στα δικαιώματα. Είπε όχι κι έκλαψε όλη νύχτα, όπως θυμήθηκε αργότερα. Δεκαοχτώ χρόνια μετά, τα κράτησε όλα.

Σημείωση ακριβείας

Οι πηγές διαφωνούν για το ποιος υπερασπίστηκε την a cappella εισαγωγή. Ο ίδιος ο Φόστερ λέει ότι η ιδέα ήταν του Κόστνερ και ότι εκείνος διαφωνούσε· άλλες αναφορές αποδίδουν στον Κλάιβ Ντέιβις της Arista άλλοτε την αντίρρηση κι άλλοτε — αντιθέτως — την επιμονή να μείνουν τα πρώτα δευτερόλεπτα γυμνά. Ως ημερομηνία κυκλοφορίας του σινγκλ αναφέρονται τόσο η 2α όσο και η 3η Νοεμβρίου 1992.

Ταυτότητα

  • Τραγούδι: «I Will Always Love You»
  • Ερμηνεία: Whitney Houston, 1992
  • Μουσική & στίχοι: Dolly Parton — γραμμένο το 1973, πρώτη κυκλοφορία 1974
  • Παραγωγή: David Foster, για το σάουντρακ της ταινίας «The Bodyguard»
  • Ρεκόρ: 14 εβδομάδες στο Νο 1 του Billboard Hot 100 · δύο βραβεία Grammy το 1994

Πηγές

Κάθε μέρα, 103,8 δευτερόλεπτα μουσικής — μόνο στο City FM 103,8.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Συντάχθηκε από: Messinia Radio