play_arrow
City FM 103,8
play_arrow
ΔΙΑΥΛΟΣ 99.2 FM
play_arrow
Κανάλι 20 107,5
Η σκηνή στην τουαλέτα του αεροδρομίου κυκλοφορεί παντού. Αυτό που δεν λέγεται είναι ότι η ίδια η ετικέτα του δίσκου διαψεύδει όσα γράφονται για την πρώτη εκτέλεση.
Αρχές της δεκαετίας του ’60. Στην καφετέρια του παλιού αεροδρομίου, στο Ελληνικό — ένα από τα καλύτερα στέκια του λεκανοπεδίου τότε — ο Γιώργος Μητσάκης πίνει καφέ με φίλους και με τη σύντροφό του, την Αθηνά. Η κουβέντα πέφτει στη Λάρισα, όπου ο συνθέτης θα εμφανιζόταν σε λίγες μέρες, και στον Πηνειό. Κάποια στιγμή ζητά συγγνώμη και σηκώνεται. Αργεί. Η Αθηνά αρχίζει να ανησυχεί.
Επιστρέφει κρατώντας χαρτί υγείας. Πάνω του, γραμμένοι με το μολύβι που κουβαλούσε στην τσέπη του πουκαμίσου, οι στίχοι ενός τραγουδιού. Ήταν το μόνο χαρτί που υπήρχε εκεί μέσα.
«Εκεί που ήσουνα, τι άλλο θα μπορούσες να γράψεις;»
Η απάντηση της Αθηνάς, όπως καταγράφεται στο βιβλίο του Ηρακλή Ευστρατιάδη «Μία ιστορία… ένα τραγούδι» — Μηχανή του Χρόνου, 16 Φεβρουαρίου 2018
Ο Μητσάκης της είπε ότι είχε ήδη στο μυαλό του και τη μουσική, κι ότι το τραγούδι θα γίνει μεγάλο σουξέ. Εκείνη γέλασε ξανά.
Εδώ αρχίζει το δεύτερο, λιγότερο γνωστό κομμάτι της ιστορίας: αυτό που λέει η ετικέτα. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών της Odeon, με αριθμό καταλόγου DSOG 2908 και ημερομηνία 10 Δεκεμβρίου 1962. Στην πλευρά Α΄, καρσιλαμάς με λαϊκή ορχήστρα, ερμηνεία Σπύρος Ζαγοραίος, μουσική και στίχοι Γιώργος Μητσάκης. Στην πλευρά Β΄ το «Μη κυτάζεις άλλα μάτια», με τον Ζαγοραίο και τη Ζωή Ζαγοραίου. Τα μεταδεδομένα που συνοδεύουν σήμερα την ανθολογία Μητσάκη της Minos-EMI δίνουν επίσης ℗ 1962 για την ηχογράφηση.
Και όμως, σχεδόν κάθε κείμενο για το τραγούδι επαναλαμβάνει ότι πρωτοερμηνεύτηκε από τον Θόδωρο Κανακάρη το 1963 και ότι ο Ζαγοραίος «ακολούθησε», το 1968. Και οι δύο χρονολογίες είναι μεταγενέστερες του 45αριού.
Ό,τι κι αν ίσχυσε με τη σειρά των εκτελέσεων, ένα φαίνεται σίγουρο: στην αρχή ο δίσκος δεν πήγε. Μήνες αργότερα ο Μητσάκης οδηγούσε το Πεζό 403 του προς τα Τέμπη, πάλι με την Αθηνά. Σταμάτησαν σε ένα καφενείο για καφέ. Μέσα έπαιζε στη διαπασών «Στης Λαρίσης το ποτάμι». Γύρισε και της είπε: «Τι έχεις να πεις τώρα, κυρία Αθηνά;». Κι εκείνη, ατάραχη: «Ε, καλά. Έκανα ένα λάθος».
Το ποτάμι του τραγουδιού, άλλωστε, είναι ρηχό. Ο ερωτευμένος απειλεί να πέσει να πνιγεί και στην αμέσως επόμενη φράση παραδέχεται ότι το πολύ-πολύ θα βραχεί. Ίσως γι’ αυτό αντέχει εξήντα και πλέον χρόνια: είναι το πιο εύθυμο απελπισμένο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ σε ρολό χαρτιού υγείας.
Σημείωση ακριβείας. Η σκηνή στο αεροδρόμιο δεν προέρχεται από δήλωση του ίδιου του Μητσάκη: καταγράφεται στο βιβλίο του Ηρακλή Ευστρατιάδη «Μία ιστορία… ένα τραγούδι» και από εκεί αναπαράγεται. Δεν εντοπίστηκε πρωτογενής, χρονολογημένη συνέντευξη του συνθέτη για το συγκεκριμένο τραγούδι. Αντίθετα, η ευρύτατα επαναλαμβανόμενη πληροφορία ότι «πρώτος το τραγούδησε ο Θόδωρος Κανακάρης το 1963 και ο Σπύρος Ζαγοραίος το 1968» δεν συμβαδίζει με τη δισκογραφία: το 45άρι της Odeon με τον Ζαγοραίο φέρει ημερομηνία 10 Δεκεμβρίου 1962, και τα μεταδεδομένα της δισκογραφικής δίνουν ℗ 1962. Η εμφάνιση του τραγουδιού στην ταινία του 1964 αναφέρεται από τον δημοσιογράφο Νίκο Γ. Σακελλαρόπουλο.
Μπείτε στο messiniaradio.gr και ακούστε το τραγούδι της ημέρας.
Συντάχθηκε από: MESSINIA RADIO
Γιώργος Μητσάκης ελληνικό τραγούδι Ένα τραγούδι μία ιστορία λαϊκό τραγούδι Σπύρος Ζαγοραίος
|
|---|
|
|

COPYRIGHT © 2015 - 2025 MESSINIARADIO.GR | POWERED BY SLAVE IT SOLUTIONS