103,8 δευτερόλεπτα μουσικής: «Buddy Holly»

12/11/2026

Ένα συγκρότημα του 1994 παίζει στο πιο διάσημο diner της τηλεόρασης των 70s — και καταλήγει σε εκατομμύρια υπολογιστές χωρίς να το ξέρει.

Ένα αμερικανικό diner των 50s. Στο μικρό πάλκο, τέσσερα παιδιά με κιθάρες και τύμπανα. Ο ιδιοκτήτης πιάνει το μικρόφωνο και τους ανακοινώνει.

Το μαγαζί είναι το Arnold’s, από τη σειρά «Happy Days». Τα παιδιά στη σκηνή είναι οι Weezer. Και ανάμεσά τους υπάρχουν είκοσι χρόνια διαφορά.

Η ιδέα ήταν του Spike Jonze, που είχε ήδη γυρίσει για το συγκρότημα το «Undone – The Sweater Song». Η ομάδα έστησε αντίγραφο του Arnold’s στα Charlie Chaplin Studios του Χόλιγουντ και γύρισε μέσα σε μία μέρα. Το μοντάζ έκανε τα υπόλοιπα: οι ήρωες της σειράς, από πλάνα της εποχής, μοιάζουν να χειροκροτούν το συγκρότημα.

Ο Al Molinaro επέστρεψε στον ρόλο του «Al» και σύστησε τους Weezer ως συγκρότημα από την Κενόσα του Ουισκόνσιν — την πατρίδα του ίδιου, όχι των Weezer, που ήταν από το Λος Άντζελες. Ο Henry Winkler έδωσε την άδεια για τον Fonzie. Τον χορό του Fonz στο φινάλε, πάντως, τον χόρεψε σωσίας.

Το κλιπ σάρωσε στα MTV Video Music Awards του 1995, με τέσσερα βραβεία, ανάμεσά τους σκηνοθεσίας και μοντάζ.

Μετά ήρθε η Microsoft. Η δισκογραφική έδωσε το βίντεο για το CD εγκατάστασης των Windows 95, στον φάκελο «Fun Stuff». Το συγκρότημα το έμαθε εκ των υστέρων. Ο ντράμερ Patrick Wilson αρχικά έγινε έξαλλος.

«Αποδείχθηκε ένα από τα καλύτερα πράγματα που θα μπορούσαν να μας συμβούν.» — Patrick Wilson, στο περιοδικό Magnet (μέσω Louder)

Έτσι, για πολλούς, το πρώτο μουσικό βίντεο που είδαν ποτέ σε υπολογιστή ήταν ένα κλιπ του 1994 που υποδυόταν τη δεκαετία του ’50, μέσα από μια σειρά των ’70s.