103,8 δευτερόλεπτα μουσικής: «Wonderwall»

09/11/2026

Ο Νόελ Γκάλαχερ το έγραψε με άλλον τίτλο, το αφιέρωσε σε μια γυναίκα και χρόνια μετά είπε ότι αφορά κάποιον που δεν υπάρχει.

Μάιος του 1995. Οι Oasis έχουν κλειστεί στο στούντιο Rockfield της Ουαλίας για να ηχογραφήσουν το «(What’s the Story) Morning Glory?». Ανάμεσα στα τραγούδια υπάρχει ένα που δεν λέγεται ακόμη «Wonderwall». Λέγεται «Wishing Stone».

Το όνομα το άλλαξε ο Νόελ, με δάνειο από τον δίσκο «Wonderwall Music» του Τζορτζ Χάρισον, του 1968. Έτσι ένα τραγούδι για μια ευχή έγινε τραγούδι με τίτλο από μουσική ταινίας.

Στο στούντιο, λέει η ιστορία, ο Νόελ έδωσε στον Λίαμ να διαλέξει ανάμεσα σε δύο κομμάτια: το «Wonderwall» και το «Don’t Look Back in Anger». Ο Λίαμ πήρε το πρώτο, παρότι το έβρισκε πολύ μαλακό για τους Oasis. Στο άλλο τραγούδησε ο ίδιος ο Νόελ. Στο μπάσο στο «Wonderwall» δεν έπαιξε ο Γκίγκσι αλλά ο Νόελ, κάτι που ο Λίαμ δεν ξέχασε.

Κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 1995. Στη Βρετανία έφτασε δεύτερο, πίσω από το «I Believe» των Robson & Jerome. Στις ΗΠΑ έφτασε όγδοο και έμεινε το μοναδικό τους τραγούδι στην πρώτη δεκάδα εκεί.

«Είναι ένα τραγούδι για έναν φανταστικό φίλο που θα έρθει να σε σώσει από τον εαυτό σου.» — Νόελ Γκάλαχερ

Το 1996 είχε πει στο NME ότι το έγραψε για τη Meg Mathews, τότε σύντροφό του. Μετά το διαζύγιό τους, το 2001, είπε ότι το νόημα το είχαν παραμορφώσει τα μέσα και έδωσε την παραπάνω εξήγηση.

Σημείωση ακριβείας: οι δύο εκδοχές για το περιεχόμενο του τραγουδιού προέρχονται μόνο από τον ίδιο τον Νόελ και αλλάζουν με τον χρόνο· δεν υπάρχει τρίτη επιβεβαίωση.

Η σπίθα: τα Χριστούγεννα του 1995 μια εύπεπτη εκδοχή του από τους Mike Flowers Pops έφτασε και αυτή δεύτερη στη Βρετανία. Δύο «Wonderwall» στο ίδιο ψηλό σημείο, με διαφορά δύο μηνών.