103,8 δευτερόλεπτα μουσικής: «Take On Me»

13/11/2026

Δύο κυκλοφορίες στη Βρετανία, δύο αποτυχίες. Την τρίτη φορά, ένα σκίτσο με μολύβι το έστειλε στην κορυφή της Αμερικής.

Οκτώβριος 1984. Τρεις νεαροί Νορβηγοί βλέπουν το πρώτο τους single να μπαίνει στα δισκάδικα. Και να μένει εκεί, στα ράφια.

Το «Take On Me», στην πρώτη του εκδοχή με παραγωγό τον Tony Mansfield, φτάνει στο Νο 3 στη Νορβηγία. Στη Βρετανία περνάει σχεδόν απαρατήρητο. Στις ΗΠΑ δεν κυκλοφορεί καν.

Η Warner δεν τα παρατάει. Πληρώνει νέα ηχογράφηση με τον Alan Tarney, άνθρωπο του Cliff Richard. Νέα βρετανική κυκλοφορία τον Απρίλιο του 1985. Νέα αποτυχία.

Η λύση ήρθε από την εικόνα. Ο σκηνοθέτης Steve Barron είχε δει το «Commuter», μια φοιτητική ταινία κινουμένων σχεδίων των Michael Patterson και Candace Reckinger. Τους κάλεσε να «ζωγραφίσουν» το κλιπ καρέ-καρέ, με την τεχνική του rotoscoping. Ο Μόρτεν Χάρκετ γίνεται ήρωας κόμικ που δραπετεύει στον πραγματικό κόσμο.

Το βίντεο παίζεται ξανά και ξανά στο MTV. Και στο τεύχος του Billboard της 19ης Οκτωβρίου 1985 —ακριβώς έναν χρόνο μετά την αθόρυβη πρώτη κυκλοφορία στη Νορβηγία— το «Take On Me» είναι Νο 1 στο Hot 100.

Μένει στην κορυφή μία εβδομάδα και στο chart 27 εβδομάδες. Στη Βρετανία, στην τρίτη απόπειρα, ανεβαίνει στο Νο 2 και μένει εκεί τρεις εβδομάδες. Πρώτη θέση και σε Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Σουηδία, Ελβετία και Αυστραλία.

«Ήταν μια σταθερή ανάβαση: Νο 2 στη Βρετανία και Νο 1 στην Αμερική το 1985.»
— Μόρτεν Χάρκετ, στον Guardian (αναδημοσίευση Irish Times, 2019)

Στις 17 Φεβρουαρίου 2020 το κλιπ πέρασε το ένα δισεκατομμύριο προβολές στο YouTube. Όχι άσχημα για ένα τραγούδι που η Βρετανία προσπέρασε δύο φορές.

Σημείωση ακριβείας: Ο Χάρκετ έχει πει ότι το τραγούδι «κυκλοφόρησε τρεις φορές» πριν πετύχει, ενώ η Wikipedia καταγράφει δύο αποτυχημένες βρετανικές κυκλοφορίες και επιτυχία στην τρίτη. Για την εκδοχή του 1984, άλλες αναφορές μιλούν για θέση 137 στη Βρετανία και άλλες για καμία είσοδο στο chart.