ΤΑΞΙΔΙΑ

Κάθε ψαροχώρι που σέβεται τον εαυτό του θέλει και το νησί του. Η Μαραθόπολη έχει το δικό της: την Πρώτη, μια λουρίδα στεριάς δύο μίλια απέναντι, που μοιάζει με μισοβυθισμένο κροκόδειλο και κόβει το μεγάλο κύμα του Ιονίου. Ανάμεσά τους, μια θάλασσα γεμάτη ιστορίες. Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες Η Πρώτη ήταν αραξοβόλι από τα αρχαία χρόνια — ο Θουκυδίδης γράφει πως το 425 π.Χ. αθηναϊκά πλοία φυλάχτηκαν εδώ από την […]

Αν η Μεθώνη ήταν το ένα «μάτι της Βενετίας», η Κορώνη ήταν το άλλο: καστροπολιτεία σκαρφαλωμένη σε ακρωτήρι, με σοκάκια που κατηφορίζουν στο λιμάνι και μπουκαμβίλιες να ξεχειλίζουν από τις αυλές. Με μια σημαντική λεπτομέρεια — εδώ το κάστρο δεν είναι μουσείο. Κατοικείται ακόμη.Ένας τόπος γεμάτος ιστορίεςΠάνω στη θέση της αρχαίας Ασίνης οι Βυζαντινοί ύψωσαν φρούριο, και οι Βενετοί, από τις αρχές του 13ου αιώνα, το έκαναν σταθμό των γαλερών […]

Μισή ώρα από την Καλαμάτα, στη δυτική αγκαλιά του Μεσσηνιακού, το Πεταλίδι κάνει τα απλά πράγματα σωστά: μεγάλη σκιερή πλατεία, λιμανάκι με ψαρόβαρκες, παραλία που αρχίζει εκεί όπου τελειώνουν τα πεζούλια. Βόλτα χωρίς πρόγραμμα — από τις καλύτερες του είδους. Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες Εδώ χτυπούσε η καρδιά της πρώτης Κορώνης: η αρχαία πόλη ιδρύθηκε το 369 π.Χ., στα χρόνια του Επαμεινώνδα, στη θέση όπου η παράδοση τοποθετεί την ομηρική […]

Πάνω από το τέλειο «Ω» της Βοϊδοκοιλιάς στέκει ένας βράχος που τα έχει δει όλα: αρχαίους στρατηγούς, Φράγκους καστελάνους, ακόμη κι έναν θεό που έκρυβε κλεμμένα βόδια. Το Παλαιόκαστρο και η σπηλιά του Νέστορα είναι η πιο ιστορική πεζοπορία της Μεσσηνίας — με την ωραιότερη ανταμοιβή στην κορυφή. Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες Το 425 π.Χ. ο Αθηναίος Δημοσθένης οχυρώθηκε σε αυτό το ύψωμα, στην ακρόπολη της αρχαίας Πύλου· απέναντι, στη […]

Βόρεια από τον κόλπο του Ναβαρίνου η ακτή ανοίγει και γίνεται μια μεγάλη αγκαλιά άμμου. Ρωμανός και Πετροχώρι: διαδοχικοί αμμώδεις κολπίσκοι, αμμοθίνες, ελαιώνες που φτάνουν σχεδόν ως το κύμα — και μπροστά το ανοιχτό Ιόνιο, σε ένα από τα καλύτερα κέφια του. Η άμμος είναι ψιλή, ο βυθός κατεβαίνει ομαλά και το νερό έχει εκείνο το γαλαζοπράσινο που συνήθως το βλέπουμε σε κάρτες. Το πρώτο κομμάτι της παραλίας είναι οργανωμένο· […]

Λίγο πριν από την Πύλο, εκεί που ο δρόμος αγγίζει τον κόλπο του Ναβαρίνου, απλώνεται ένας υδάτινος κόσμος που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο στον νομό. Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας — το Ντιβάρι, όπως τη λένε οι παλιοί — είναι ρηχή, ασημένια και γεμάτη ζωή. Και δίπλα της, το χωριό με την προκυμαία του κρατάει θέση για το φινάλε. Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες Το όνομα Ντιβάρι έρχεται από το λατινικό […]

Στους περισσότερους αρχαιολογικούς χώρους πρέπει να κλείσεις τα μάτια και να φανταστείς: εδώ ήταν η αγορά, εκεί κάπου το θέατρο. Στην Αρχαία Μεσσήνη δεν χρειάζεται. Το θέατρο στέκεται μπροστά σου, το στάδιο απλώνεται ολόκληρο στην κοιλάδα, οι κερκίδες, οι κίονες, οι δρόμοι — όλα στη θέση τους. Σαράντα λεπτά από την Καλαμάτα, στους πρόποδες της Ιθώμης, βρίσκεται μια από τις καλύτερα διατηρημένες αρχαίες πόλεις της Ελλάδας. Και, παραδόξως, ακόμα χωρίς […]

Αν έπρεπε να διαλέξουμε μία μόνο εικόνα για ολόκληρη τη μεσαιωνική Μεσσηνία, θα ήταν αυτή: το Μπούρτζι της Μεθώνης, ο οκταγωνικός πύργος πάνω στον βράχο, δεμένος με το κάστρο με ένα πέτρινο γεφύρι μέσα στο κύμα. Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες Η Μεθώνη υπήρξε επί αιώνες το ένα από τα δύο «μάτια της Βενετίας» στη Μεσόγειο — το άλλο ήταν η Κορώνη. Από το λιμάνι της περνούσαν έμποροι, στόλοι και προσκυνητές […]

Σαράντα πέντε λεπτά από την Καλαμάτα, εκεί που ο Ταΰγετος πέφτει στη θάλασσα, η Καρδαμύλη έχει καταφέρει κάτι σπάνιο: να είναι ταυτόχρονα πέτρινη, αυθεντική Μάνη και διεθνές στέκι — χωρίς να προδώσει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ένας τόπος γεμάτος ιστορίες Ο Όμηρος την αναφέρει στα εφτά «κάστρα» που έταξε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα. Πάνω από το σημερινό χωριό, η Παλιά Καρδαμύλη με το οχυρωμένο συγκρότημα των Μούρτζινων-Τρουπάκηδων στέκει […]