ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ

https://www.youtube.com/watch?v=3hkLU_O7wvY Η σκηνή στην τουαλέτα του αεροδρομίου κυκλοφορεί παντού. Αυτό που δεν λέγεται είναι ότι η ίδια η ετικέτα του δίσκου διαψεύδει όσα γράφονται για την πρώτη εκτέλεση. Αρχές της δεκαετίας του ’60. Στην καφετέρια του παλιού αεροδρομίου, στο Ελληνικό — ένα από τα καλύτερα στέκια του λεκανοπεδίου τότε — ο Γιώργος Μητσάκης πίνει καφέ με φίλους και με τη σύντροφό του, την Αθηνά. Η κουβέντα πέφτει στη Λάρισα, όπου […]

https://www.youtube.com/watch?v=T-qSTokv7Bs Το τραγούδι έχει τρεις στιχουργούς — κάτι σπάνιο για ροκ συγκρότημα. Ο λόγος είναι ότι ο στίχος-κλειδί ήρθε από αλλού, μέσω μιας φίλης που διάβαζε για τις Πανελλαδικές. Ένα σαλόνι σπιτιού, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Ο Φίλιππος Πλιάτσικας έχει μπροστά του στίχους που του έδωσε η Όλγα Βλαχοπούλου και ένα προσχέδιο τραγουδιού που δεν τον πείθει. Το αφήνει. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάτι κολλάει […]

https://www.youtube.com/watch?v=qPYBLXkw6-Y Οι στίχοι μπήκαν στο σπίτι του Χατζιδάκι κάτω από την πόρτα. Κι ο πρώτος που τραγούδησε τον «Αετό» δεν ήταν ο Μπιθικώτσης. Ένα διπλωμένο χαρτί περνάει κάτω από μια πόρτα στην Αθήνα. Κανείς δεν χτυπάει, κανείς δεν περιμένει απάντηση. Πίσω από την πόρτα μένει ο Μάνος Χατζιδάκις· το χαρτί το έσπρωξε η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, η γυναίκα που έγραφε στίχους σε ό,τι χαρτί έβρισκε μπροστά της και τους έδινε χύμα, […]

https://www.youtube.com/watch?v=lart0AWto9U Γράφτηκε σε λιγότερο από μισή ώρα, για έναν διαγωνισμό όπου δεν ακούστηκε ποτέ, κι έμεινε μια ολόκληρη δεκαετία μέσα σε ένα ντοσιέ. Όταν επιτέλους βρήκε συνθέτη, εκείνος διάβασε μέσα του κάτι που ο στιχουργός δεν είχε γράψει. Θεσσαλονίκη, 1981. Ένας φίλος κιθαρίστας ζητά από τον Φίλιππο Γράψα στίχο για τους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού της Κέρκυρας. Ο Γράψας τον γράφει σε λιγότερο από μισή ώρα. Στους Αγώνες, το τραγούδι δεν […]

https://www.youtube.com/watch?v=KYVA0ztUlpw Το 2018 έμαθε όλη η Ελλάδα ότι «άγαλμα» σήμαινε γυναίκα του πεζοδρομίου. Ο στιχουργός όμως είχε εξηγήσει δημόσια το τραγούδι πέντε ολόκληρα χρόνια νωρίτερα — και είχε πει κάτι εντελώς διαφορετικό. Ένα γραφείο εφημερίδας στην Αθήνα, στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Ο Μίμης Πλέσσας περιμένει τον Λευτέρη Παπαδόπουλο να κλείσει ένα τηλεφώνημα. Για να περάσει η ώρα, πιάνει σκόρπια χαρτιά από το γραφείο και τα διαβάζει. Δεν είναι […]